ग्लोबल रॉकेट लॉन्चमध्ये वाढ झाल्यामुळे, वैज्ञानिक ओझोन लेयरवर, हानिकारक अतिनील किरणे विरूद्ध आपल्या ग्रहाच्या नैसर्गिक ढालवरील त्यांच्या परिणामाबद्दल चिंता व्यक्त करीत आहेत. सँड्रो व्हॅटिशन आणि इतर वैज्ञानिकांचा समावेश असलेल्या संशोधन पथकाने रॉकेट उत्सर्जनामुळे वाढू शकणार्या पर्यावरणाच्या जोखमीवर जोर दिला आहे, आता आता कमी लेखले गेले आहे. तथापि, ते सक्रिय आणि समन्वित प्रयत्नांसह संबोधित केले जाऊ शकते. व्यावसायिक अंतराळ उद्योगात भरभराटीसह, संधी येते; तथापि, अंतराळ यानाच्या प्रक्षेपण दरम्यान ओझोन थर कमी होण्याद्वारे पर्यावरणाला बरीच धोका निर्माण होतो.
रॉकेट उत्सर्जन ओझोन लेयरला वाढणारा धोका दर्शवितो
भौतिक org नुसाररॉकेट्स वातावरणाच्या मध्यम आणि वरच्या भागांमध्ये काजळी आणि क्लोरीन म्हणून प्रदूषक सोडतात. हे कण ग्राउंडपेक्षा जास्त काळ राहतात आणि ओझोनच्या थराचे नुकसान करणार्या रासायनिक प्रतिक्रियांना उत्प्रेरक करतात. उपग्रह रिलीझची पुन्हा प्रवेश धातूचे कण आणि नायट्रोजन ऑक्साईड्स, जे यामधून अधिक नुकसान करतात. सध्याची मॉडेल्स सामान्यत: पुन्हा प्रवेशाद्वारे होणा effects ्या परिणामासाठी जबाबदार नसतात, ज्यामुळे पर्यावरणाची एकूण किंमत असते, जी अंदाजितपेक्षा जास्त असते.
हवामानातील सिम्युलेशनद्वारे संशोधन केले गेले आहे की रॉकेटने 2030 च्या अखेरीस दरवर्षी 2,040 पर्यंत वाढ केली तर ओझोन लेयरची जागतिक जाडी अद्याप सीएफसीमुळे होणा damage ्या मागील नुकसानीपासून बरे होत आहे, जी आता पुन्हा बंदी घातली आहे, तथापि, पूर्ण पुनर्प्राप्ती अद्याप 40 वर्षांनंतरही मिळणार नाही. न तपासलेले उत्सर्जन पुनर्प्राप्ती विलंब होण्याचे कारण असू शकते.
पृथ्वीच्या वातावरणीय ढालचे रक्षण करण्यासाठी जागतिक सहकार्य आवश्यक आहे
रॉकेट इंधन निवड महत्त्वपूर्ण आहे, कारण बहुतेक रॉकेट्स काजळी आणि क्लोरीन असलेल्या प्रोपेलेंट्सचा वापर करतात, जे ओझोनचा थर कमी करतात. एक लहान टक्केवारीने हायड्रोजन आणि ऑक्सिजन सारख्या क्रायोजेनिक इंधनांचा उपयोग द्रव म्हणून केला, ज्याचा ओझोन थरावर कमी परिणाम होतो असे मानले जाते; तथापि, हे हाताळणे कठीण आहे.
ओझोन लेयरच्या संरक्षणासाठी, अंतराळ उद्योग क्लिनर इंधन, उत्सर्जन तपासण्यासाठी आणि कठोर मार्गदर्शक तत्त्वांवर चिकटून राहू शकेल. मॉन्ट्रियल प्रोटोकॉलने आम्हाला सीएफसी बाहेर काढण्यास मदत केली आहे, जिथे अंतराळ अन्वेषणातील प्रगतीसह पृथ्वीचे वातावरण वाचविण्यासाठी जगभरातील सहकार्य आवश्यक आहे.
मुख्य संपादक : – इमरान शेख
