हबल स्पेस टेलीस्कोपच्या डेटासह नासाच्या चंद्र एक्स-रे वेधशाळेने, एक “बाळ” एक्सोप्लानेटचे वातावरण वेगाने गमावले आहे. टीओआय १२२27 बी नावाचा ग्रह, एक अस्पष्ट लाल बौने तारा परिभ्रमण करतो आणि सुमारे 8 दशलक्ष वर्षांचा आहे. तारेचे शक्तिशाली एक्स-रे स्फोट ग्रहाचा जाड गॅस लिफाफा काढून टाकत आहेत. मॉडेल सूचित करतात की टीओआय 1227 बी दर ~ 200 वर्षांनी पृथ्वीच्या संपूर्ण वातावरणाच्या समान गॅसचे प्रमाण कमी करीत आहे. कार्यसंघ ग्रहाच्या वातावरणाची नोंद घेतो “तो प्राप्त होत असलेल्या उच्च एक्स-रे डोसचा प्रतिकार करू शकत नाही”. या शोधात वातावरणीय धूप एक दुर्मिळ, रीअल-टाइम लुक उपलब्ध आहे, हे दर्शविते की एक तरुण जगाला त्याच्या स्टारने लवकर कसे नाटकीय रूपांतर केले जाऊ शकते.
इरोडिंग ग्रहाची निरीक्षणे
त्यानुसार अभ्यासखगोलशास्त्रज्ञांनी टीओआय 1227 बीचा अभ्यास करण्यासाठी चंद्राचा एक्स-रे डेटा (आणि ग्रहाच्या संक्रमणाचे पूर्वीचे हबल निरीक्षणे) वापरले. हे बृहस्पति-आकाराचे जग त्याच्या ता star ्याच्या अगदी जवळ आहे-बुधपेक्षा अगदी जवळ असलेल्या सूर्यापेक्षा जवळ आहे-आणि पृथ्वीपेक्षा सुमारे एक हजारपट लहान आहे. होस्ट स्टार ग्रहावर तीव्र एक्स-रे सोडत आहे.
कलाकारांच्या स्पष्टीकरण आणि मॉडेल्समध्ये, हे वातावरण फाडून टाकल्यामुळे ते 1227 बी टूई 1227 बी बंद गॅसच्या निळ्या शेपटीच्या रूपात दिसते. संगणक सिम्युलेशन दर्शविते की रेडिएशन गॅस बंद “वेगाने” पट्टी करेल. उल्लेखनीय म्हणजे, दर 200 वर्षात पृथ्वीच्या वातावरणाच्या समतुल्यतेचा ग्रह आधीच गमावत आहे. जर परिस्थिती कायम राहिली तर टीओआय 1227 बी शेवटी गॅस राक्षसातून “लहान, नापीक जगात” संकुचित होऊ शकते.
ग्रहांच्या उत्क्रांतीसाठी परिणाम
हा शोध तरुण ग्रह प्रणालींमध्ये तार्यांचा किरणोत्सर्गाची मुख्य भूमिका अधोरेखित करतो. सक्रिय तरूण ताराकडून उच्च-उर्जा एक्स-रे (आणि अल्ट्राव्हायोलेट लाइट) ग्रहाचे वातावरण उष्णता आणि उडवून देऊ शकते. जोएल कॅस्टनर या अभ्यासाचे सह-लेखक स्पष्ट करतात की, एक्झोप्लानेट्स समजून घेणे आवश्यक आहे की वैज्ञानिकांनी “एक्स-रे सारख्या उच्च-उर्जा किरणोत्सर्गाचा हिशेब दिला पाहिजे”. या प्रकरणात, स्टारचे आउटपुट “बर्फाच्या घनवरील केस ड्रायर” सारखे कार्य करते, हळूहळू ग्रहातून गॅस उडवितो. अशा फोटोव्हापोरेशनने असे समजावून सांगितले आहे की बरेच इंटरमीडिएट-आकाराच्या एक्सोप्लानेट्स लहान किंवा त्यांच्या कोरमध्ये का काढून टाकतात.
मुख्य संपादक : – इमरान शेख
