आज एक विशाल आणि निर्वासित ग्रह असूनही, शास्त्रज्ञांचा असा विश्वास आहे की मंगळ, लाल ग्रह, पृथ्वी, निळ्या ग्रहासारखा दिसत होता. गेल्या चार वर्षांत, नासाचा चिकाटी रोव्हर मंगळाच्या एका भागात भटकला आहे जिथे संशोधकांचा असा विश्वास आहे की एक शक्तिशाली नदी एकदा खड्ड्यात ओतली गेली आणि ती एक मोठी डेल्टा बनली. संगणकाच्या मॉडेलनुसार, प्राचीन मंगळ बहुधा वारंवार हिमवर्षाव आणि पाऊस पडत होता, ज्यामुळे तलाव आणि नदीच्या खो ins ्यांच्या प्रचंड नेटवर्कला आकार देण्यात आला. जर्नल ऑफ जिओफिजिकल रिसर्चमध्ये: ग्रह, ए अलीकडील अभ्यास असे आढळले की या भूमीच्या वैशिष्ट्यांचे वितरण केवळ वितळणार्‍या बर्फाच्या कॅप्सच्या परिणामांपेक्षा पर्जन्यवृष्टीच्या मॉडेलशी अधिक सुसंगत आहे.
मॉडेलिंगद्वारे लवकर मंगळातील हवामानाचा शोध घेत आहे
संशोधक 21 एप्रिल रोजी त्यांचे निष्कर्ष प्रकाशित केले जर्नल ऑफ जिओफिजिकल रिसर्चमध्ये: ग्रह. त्यानुसार भूगर्भशास्त्रज्ञांचे संशोधन बोल्डरमधील कोलोरॅडो विद्यापीठात, आमचा ग्रह शेजारी, सरासरी 140 दशलक्ष मैल अंतरावर, कोट्यावधी वर्षांपूर्वी उबदार आणि ओले होते. लवकर मंगळ बहुधा थंड आणि बर्फाळ होते या दीर्घकाळापर्यंत विश्वासाने हे आव्हान देते. तथापि, कथेत एक महत्त्वपूर्ण रहस्य दफन झाले आहे: मंगळाचे पाणी कोठून येऊ शकते हे अस्पष्ट आहे आणि बहुतेक हवामान मॉडेल्सचा अंदाज आहे की जगाच्या पृष्ठभागाचे तापमान प्रदर्शित करते जे द्रव पाण्यासाठी खूपच थंड आहेत आणि त्या दृश्यमान भौगोलिक वैशिष्ट्ये कशी तयार होऊ शकतात याबद्दल प्रश्न उपस्थित करतात.
कॅलिफोर्निया इन्स्टिट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजी ऑफ जिओलॉजिकल अँड ग्रह विज्ञान विभागातील पोस्टडॉक्टोरल संशोधक अमांडा स्टेकेल यांनी एका निवेदनात म्हटले आहे की, “कोणत्याही प्रकारचे निर्णायक विधान करणे फार कठीण आहे.” “परंतु आम्ही या द le ्या मोठ्या प्रमाणात उन्नतीपासून सुरू होताना पाहतो. फक्त बर्फाने हे स्पष्ट करणे कठीण आहे,” कोलोरॅडो युनिव्हर्सिटीने पोस्ट केलेल्या अधिकृत ब्लॉगमध्ये तिने पुढे म्हटले आहे.
कॉम्प्यूटर सिम्युलेशनच्या माध्यमातून, स्टेकेल आणि तिच्या टीमने नोआचियन युगात मंगळ कसे दिसू शकते याचा शोध लावला, जेव्हा सुमारे billion अब्ज वर्षांपूर्वी पाण्याने ग्रहाच्या पृष्ठभागावर मोठ्या प्रमाणात आकार दिला असेल. सुरुवातीला पृथ्वीसाठी तयार केलेले, त्यांचे मॉडेल इक्वेटरजवळ मंगळाचे लँडस्केप कसे बदलले याचे अनुकरण करण्यासाठी सुधारित केले गेले, जिथे विस्तृत चॅनेल नेटवर्क हाईलँड्समधून वाढवतात आणि प्राचीन तलावांमध्ये, शक्यतो अगदी समुद्रात जातात. नासाचा चिकाटी रोव्हर सध्या यापैकी एका साइटचा शोध घेत आहे, जेझरो क्रेटर, जिथे एकेकाळी सामर्थ्यवान नदी बेसिनमध्ये ओतली गेली.
हवामानातील मॉडेल्स आणि ग्रहांच्या इतिहासासाठी परिणामांची तुलना करणे
ग्रुपने दोन प्रमुख सिम्युलेशन मॉडेल्स, आइस-मिल्ट मॉडेल आणि ओले आणि उबदार मॉडेलचा शोध लावला ज्यासाठी पर्जन्यवृष्टीने मंगळावर द le ्या कशा तयार केल्या असतील: ज्यामध्ये हा ग्रह उबदार आणि दमट होता, आणि आणखी एक बर्फाच्या टोपीच्या काठावर बर्फ थोडक्यात वितळला, ज्यामुळे एक थंड, शानदार हवामान आहे. मूलत: वैविध्यपूर्ण ठिकाणी व्हॅलीची मुळे दिसून येत आहेत, प्रत्येक परिस्थितीने खूप भिन्न मंगळ तयार केले.
प्राचीन मंगळाचे पृथ्वीसारखे हवामान कमीतकमी काही काळासाठी असू शकते की नाही हे ठरविणे हे त्यांचे लक्ष्य होते. अधिक पुरावे आवश्यक आहेत आणि प्रश्नांची उत्तरे, जसे की ग्रह पाऊस किंवा बर्फासाठी इतका उबदार कसा राहिला, चालू असलेल्या तपासणीचा भाग आहे. तरीही, ह्यनेक म्हणाले की या अभ्यासानुसार केवळ मंगळाविषयीच नव्हे तर पृथ्वीच्या सुरुवातीच्या इतिहासाबद्दलही मौल्यवान संकेत देण्यात आले आहेत.
मुख्य संपादक : – इमरान शेख
